Mieke Dekker
Rotterdam, 1952
Tekenen heb ik altijd met veel plezier gedaan. Al in mijn peutertijd was ik er mee bezig zodra ik maar ergens een potlood en wat papier te pakken kreeg. Beeldende kunst is sindsdien een passie van mij gebleven. Daarin kan ik mij het best uitdrukken. En mijn nieuwsgierigheid naar uitingsvormen de ruimte geven.
Mijn werk maak ik vanuit innerlijke beelden. Die ontstaan vanuit eigen gevoelens en gedachten maar ook van observaties van zaken om mij heen. Dat kan een dagelijkse ervaring zijn, een verhaal in de krant, maar ook een object dat mijn aandacht vangt.
Als ik aan het werk ben gaan potlood/krijt/pen als het ware het hun eigen gang. Het gebeurt gewoon zo lijkt het. Al doende geeft het beeld dat ontstaat mij gevoelens van plezier en verbazing. Als het beeld “lukt” voel ik mij er mee verbonden en vertegenwoordigt het voor mij een inzicht, een filosofisch standpunt over de werkelijkheid waarin we leven. Een stille, tijdloze en eindeloze ruimte waarbij het beeld een transformatie is van iets anders. Daar wordt in de titel van het werk iets van prijs gegeven. Signering onder synoniem past daar bij.
U als kijker maakt het beeld af. Door er naar te kijken, er iets bij te beleven, er commentaar op te hebben. Door die “interactie” ontstaat een context waarin het tot leven komt. En een vorm van communicatie tussen u en mij ... en al die andere kijkers.